W wieku 87 lat zmarł Józef Jarosz – główny inicjator i bohater zmagań o kościół na Złotych Łanach, osiedla w Bielsku-Białej. W latach 1978-1981 zorganizował 124 delegacje mieszkańców robotniczego osiedla Złote Łany do komunistycznych władz różnego szczebla, aby uzyskać pozwolenie na budowę kościoła i salek katechetycznych. Świadkowie podkreślają, że bez jego zaangażowania kościoła na Złotych Łanach dziś by nie było.

Za swoje działania na rzecz obrony praw ludzi wierzących Józef Jarosz był wielokrotnie szykanowany i prześladowany przez ówczesne władze. Sam zorganizował i przeprowadził zbiórkę 4237 podpisów pod petycją w sprawie budowy kościoła dla osiedla Złote Łany. 9 listopada 1978 zawiózł je do Komitetu Centralnego PZPR w Warszawie. Nie bał się otwarcie i odważnie występować do przedstawicieli różnych władz i szczebli.

Jego działania wspierał kard. Karol Wojtyła. W 1976 r. na polecenie właśnie metropolity krakowskiego budowy parafii i kościoła na bielskim osiedlu Złote Łany podjął się zmarły w 2015 r. ks. Józef Szczypta. Zezwolenie na budowę kościoła władze wojewódzkie wydały dopiero po 124 delegacjach parafian do różnych szczebli administracji publicznej.

Ówczesny metropolita krakowski bezpośrednio przed wylotem na konklawe, gdzie został wybrany papieżem, wizytował ośrodek duszpasterski na Złotych Łanach. Osobiście spotkał się wtedy z Józefem Jaroszem.

Na podstawie wspomnień Józefa Jarosza powstała pierwsza w historii parafii książka, która opisuje wydarzenia z drugiej połowy lat 70., jakie rozgrywały się na osiedlu Złote Łany. Jej autor Maksymilian Pryga podkreślił, że pragnieniem zmarłego było uwiecznienie i utrwalenie zmagań mieszkańców osiedla Złote Łany na kartach historii.

Józef Jarosz wraz z obecnym proboszczem parafii pw. św. Józefa – ks. Stanisławem Wójcikiem – oraz pozostałymi bohaterami książki „Walki o kościół na Złotych Łanach” udał się w 2017 roku do kard. Stanisława Dziwisza, aby osobiście podziękować za zaangażowanie św. Jana Pawła II w dzieło powstania i budowy kościoła na Złotych Łanach. „Jak wspominał, była to jego ostatnia delegacja, która stanowiła podsumowanie tego nieocenionego zaangażowania mieszkańców Złotych Łanów w latach 70. i 80. XX wieku” – dodał Pryga. „Nigdy nie zapomnę naszych wspólnych spotkań i niezliczonych godzin rozmów na temat historii osiedla i jego mieszkańców” – dodał.

Na jednej z audiencji Jan Paweł II wspominając swą ostatnią wizytację biskupią w Polsce, zauważał, że „przez Złote Łany spóźniłby się na konklawe”. 22 maja 1995 podczas spotkania z bielszczanami przy kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej Jan Paweł II mówił: „Parafia św. Józefa na Złotych Łanach była ostatnią parafią, w której dane mi było jako metropolicie krakowskiemu odbyć wizytację kanoniczną, przed wyborem na Stolicę Piotrową w Rzymie w 1978 r. A była to parafia szczególna. Pamiętam do dnia dzisiejszego dramatyczne wprost zmagania z władzami państwowymi o jej powstanie. Pamiętam, jak wielką ilością ofiar i poświęceń zostało ono odkupione ze strony duszpasterzy i wiernych. Budowałem się wówczas ich wiarą i ich postawą”.

źródło: https://ekai.pl/zmarl-jozef-jarosz-bohater-zmagan-o-kosciol-na-zlotych-lanach/

 

Kondolencje złożył ks. biskup Roman Pindel:

 

  ul. Żeromskiego 5a, 43-300 Bielsko-Biała
tel. +48 734 176 641, +48 734 176 642, e-mail: rpindel@episkopat.pl

Bielsko-Biała, 25 kwietnia 2020 roku

 

 

 

Wspólnota Parafii Św. Józefa w Bielsku-Białej na Złotych Łanach żegna dziś śp. Józefa Jarosza, którego Pan odwołał z tego świata 21 kwietnia br. Pragnę włączyć się w modlitwę o życie wieczne dla naszego zmarłego Brata, ale też w dziękczynienie za Jego życie na ziemi.

Msza św. pogrzebowa sprawowana jest w kościele pw. Św. Józefa na Osiedlu Złote Łany w Bielsku-Białej. Pan Józef Jarosz zapisał się złotymi zgłoskami w historii tej świątyni. Aby mógł powstać kościół, bez którego nikt nie wyobraża sobie dziś tego dużego bielskiego osiedla, konieczne było poświęcenie osób, które w czasach wrogich Kościołowi i wierze zabiegały o erygowanie parafii i pozwolenie na budowę świątyni. Głównym inicjatorem tych działań był śp. Józef Jarosz. Narażając się na szykany i prześladowanie ze strony władz komunistycznych organizował delegacje do władz państwowych, wojewódzkich i miejskich, by uzyskać zgodę na powstanie kościoła. Na drodze Jego życia stanął wtedy ks. kard. Karol Wojtyła – św. Jan Paweł II, który bardzo cieszył się z podejmowanych wysiłków i je wspierał.

Dziękuję dobremu Bogu za życie śp. Józefa Jarosza i za owoce, jakie ono przyniosło. Modlę się prosząc, aby nasz Brat, który przyczynił się do powstania domu Bożego na ziemi, otrzymał teraz wieczne mieszkanie w niebie.

Łączę się duchowo z żoną Reginą, synem Bogusławem, pogrążoną w smutku Rodziną i wszystkimi uczestnikami pogrzebu. Pociechą dla Was niech będzie Zmartwychwstały Jezus, Zwycięzca grzechu i śmierci.

Wszystkim udzielam pasterskiego błogosławieństwa:
W imię †Ojca i †Syna i †Ducha Świętego. Amen.